Bayram gelir… Herkes ailesiyle, sevdikleriyle bayramlaşırken, çocuklarının elinden tutup bayram sabahına uyanırken sen yine o 112 üniformanla, istasyonda telsiz başında ya da bir vaka dönüşü ambulans kabinindesindir. Telefonun çalar, arka plandan aile bireylerinin neşeli sesleri gelir; sen yutkunur, “Vakadayım”, “Merkeze dönüyorum” der, kapatırsın.
Tüm bu fedakarlığın, ailenden uzakta geçirdiğin o bayram gününün karşılığını ay sonu bordroda göreceğini umarsın, değil mi? Ama acı gerçekle o gün yüzleşirsin: Eğer o ayki zorunlu çalışma saatini doldurmadıysan, bayram günü döktüğün o kutsal alın terinin, ailenden çaldığın saatlerin karşılığı bordroda koca bir SIFIRDIR! Yanlış duymadınız; sistem, çalışma saatin dolmadı diye bayramda tuttuğun nöbeti sıradan bir günün nöbeti sayar, emeğini yok hükmünde görür.
%25 Artırım Fedakarlığın Karşılığı Değil!
Hadi diyelim ki o ay şansın yaver gitti, çalışma saatini doldurdun ve fazla mesaiye kaldın… Karşılığında aldığın şey ne? Sadece %25 artırımlı, komik bir saatlik ücret! Soruyorum sizlere; hangi %25’lik artış, bir annenin veya bir babanın bayram sabahı çocuğunun yanında olamamasına değer? Hangi artırımlı ücret, sevdiklerinizle geçiremediğiniz o bayram gününün yerini doldurabilir? Değmiyor, hakkın karşılığı bu olmuyor.
Aynı Ambulansta Yan Yana Çalışıyoruz Ama…
Tam o sırada kafanı çevir ve yanındaki işçi arkadaşına bak. O, mesai saatini doldurup doldurmadığına bakılmaksızın, bayram günü o 112 üniformasını giyip kapıdan içeri adım attığı ve çalıştığı an direkt 2 yevmiye alıyor. Anasının ak sütü gibi helaldir, alsın, gözümüz yok. Ama adaletsizlik tam olarak burada başlıyor!
Aynı ambulansta, aynı istasyonda yan yana çalışıyoruz. Hastanın tüm sorumluluğu, hayati riskin en büyük kısmı paramedikte, ATT’de, hemşirede ve doktordayken; sisteme, masaya ve bordroya gelince neden sağlık profesyonellerinin emeği ısrarla görünmez kılınıyor? Neden bir tarafın emeği anında değer bulurken, sağlık çalışanlarının fedakarlığı karmaşık saat hesaplarının, bürokratik engellerin ardına gizlenip eritiliyor?
Sağlık çalışanı fedakarlık yaparken en önde, hakkını alırken neden hep en arkada?
Bu sistem, bu adaletsiz hesaplama yöntemi değişmelidir. Bayram nöbeti, “saat doldurma” kumarına alet edilmemeli; 112 çalışanının döktüğü her damla alın teri, takvime bakılmaksızın ve koşulsuz olarak hak ettiği değerle ödenmelidir! Çünkü emek, sadece işçinin değil; hayat kurtaran sağlık profesyonelinin de hakkıdır!
Haber İhbar Notu: Bu içerik, sahada bizzat görev yapmakta olan bir 112 acil sağlık personeli takipçimizden gelen haklı ihbar ve bildirim doğrultusunda, 112 istasyonlarındaki çalışma dinamikleri ve mutemetlik hesaplamaları temel alınarak objektif yayıncılık ilkeleri gereği haberleştirilmiştir. Siz de yaşadığınız saha sorunlarını bizlere ulaştırabilirsiniz.

